فساد فساد است




فساد، فساد است؛ این دولت و آن دولت هم ندارد، نه پزشك می شناسد نه مهندس و نه كارمند و نه حتی مدیر؛ می تواند به سادگی در همه جا و با هر شكل و ترفندی رخنه كند و مقاصد كثیف خود را به پیش برد.

طی این سال ها متاسفانه درهمه دولت ها کم و بیش با اشكال مختلف این پدیده شوم رو به رو بودیم؛ پدیده ای كه البته هیچگاه توفیق نابودی كامل آن میسر نشد؛ هر بار هم كه از گوشه و كنار عزمی جدی برای مقابله مهیا می شد؛ در لابه لای دعواهای سیاسی و قبیله ای به حاشیه می رفت و به آرامی در غبار گم می شد.

البته آنچه این روزها شاهد بودیم نوع دیگری از فساد بود كه چند سالی است در قالب فیش های حقوقی و با رنگ و لعاب ظاهرا قانونی جا خوش كرده و پیش می رفت؛ بحث اصلی حول محور چگونگی برخورد روسای جمهور قبلی و فعلی و تفاوت در نوع برخورد آن ها است.

همانگونه كه می دانید در برخورد با فساد اراده و عمل مهم است نه حرف و شعار، در دولت مهرورز که با اوج فروش نفت و درآمدهای نجومی رو به رو بودیم دست درازی به بیت المال هم وجود داشت؛ اما اراده جدی برای برخورد نبود، نهایت برخورد یك لیست شامل اسامی مفسدین بود كه دولت وقت هر از چندی ؛ از آن برای تهدید مخالفین و امتیازگیری سیاسی بهره می برد؛ لیستی كه سال ها در جیب ها جا خشک کرده بود و بیرون نمی آمد؛ تنها برخوردی هم كه مردم می دیدند در قالب چند تهمت و افترایی بود كه در سخنرانی ها و درلا به لای چند واژه بگم بگم خلاصه و به سمت مخالفان دولت شلیك می شد.

اگر هم روزی سایر قوا قصد بررسی و برخورد با موضوع بو داری را داشتند؛ جناب رئیس دولت به جای همكاری بلوا را می انداخت و همه را متهم می ساخت.

هنوز خاطره ترسیم خط قرمز برای كابینه از سوی رئیس دولت پاك را به یاد داریم؛ رئیس جمهوری كه تا روز آخر اجازه برخورد قضایی با معاون اول خود را نداد و برابر تخلفات عدیده ایستادگی كرد.

مگر می شود در راه مبارزه با فساد خط قرمز كشید و برای یك گروه و دسته مصونیت ایجاد كرد؛ اتفاقا برای مبارزه واقعی با فساد باید از خود آغاز کنیم ؛ از خانواده و نزدیكان خود از همكاران و دوستان خود؛ چرا که در غیر این صورت به بیراهه رفته ایم.

برخورد جدی این روزهای دولت تدبیر با مدیران ارشد خود، هر چند دیر اما می تواند ثابت کند؛ که روحانی حقوقدان عزم و جدیت بیشتری در برخورد با مفاسد از خود نشان داده؛ نه خط قرمزی برای خود رسم كرده و نه فضا را با بگم بگم های پوپولیستی مخدوش ساخته؛ برخوردی که نه در حرف و شعار بلکه در عمل ثابت کرد که او تفاوت های عمیقی با رئیس جمهور سابق دارد.

هر چند در موضوع فیش های نجومی و تداوم این پرداخت ها طی سه سال اخیر نقدهای جدی به دولت روحانی وارد است اما این دولت ثابت کرد که در این خصوص با کسی عهد اخوت نبسته، روحانی اثبات کردکه می توان هر تهدیدی را با تدبیر صحیح به فرصت تبدیل ساخت.

روحانی می داند که توجه به خواست عمومی و پاسخگویی به افکار عمومی و همراهی با خواست مردم باعث بقا و سربلندی دولت ها می شود، نه شعار های پوپولیستی و ژست های عوام فریبانه ، روحانی باید با جدیت و استواری این راه را تا آخر بپیماید و نام نیکی در برخورد با فساد در تاریخ این کشور به نام خود ثبت نماید.

مردم قدرشناس کشور داوران بی نظیری هستند و قطعا بر همه چیز اشراف دارند.

نوشته شده در تاریخ یکشنبه 27 تیر 1395    | توسط: علی ایمانی    |    |
نظرات()